Bugünkü meselem yazıların ortalanması. Bazı yazıları okuyorum, ama aslında okuyamıyorum çünkü her satır ortalanmış durumda.
Behsettiğim gıcıklık, özellikle blog yazarlarının tüm yazılarını ortalamaları. Ey okuyucu, belki sen de bir blog yazarısın ve yazılarını sözde estetik görünsün diye süslemeyi de pek seviyorsun ama ben okuyucu olarak sevmiyorum. Ciddiyim bak. Sen öyle kendi çapında yazılarına bir güzellik kattığını sanıyorsun ama yanılıyorsun. Ben senin o yazını okuyuncaya kadar ne sıkıntılar çekiyorum, tabii bundan haberin yok.
Bir kere yazı dediğin hep ortalanmaz. Hadi başlığı ortaladın, bir satır alıntıyı ortaladın, yazına resim eklemek istedin ve kenarda durmasın dedin, onu da ortaladın. Süpersin! Buraya kadar ben de senin gibi düşünüyor olabilirim ya da en azından aklımda benzer bir estetik kaygısı bulunabilir. Ama ya yazının geri kalanı? Yahu biz boşuna mı soldan sağa yazıp okuyoruz? Her satırın bir başlangıç yeri var. Hadi paragraf başlıyor diye paragrafın ilk satırını birkaç santim sağa kaydırdın diyelim. Ama yazık değil mi okuyucuya? Çünkü her satırın başlangıç yerini denk getirinceye kadar canı çıkıyor.
Behsettiğim gıcıklık, özellikle blog yazarlarının tüm yazılarını ortalamaları. Ey okuyucu, belki sen de bir blog yazarısın ve yazılarını sözde estetik görünsün diye süslemeyi de pek seviyorsun ama ben okuyucu olarak sevmiyorum. Ciddiyim bak. Sen öyle kendi çapında yazılarına bir güzellik kattığını sanıyorsun ama yanılıyorsun. Ben senin o yazını okuyuncaya kadar ne sıkıntılar çekiyorum, tabii bundan haberin yok.
Bir kere yazı dediğin hep ortalanmaz. Hadi başlığı ortaladın, bir satır alıntıyı ortaladın, yazına resim eklemek istedin ve kenarda durmasın dedin, onu da ortaladın. Süpersin! Buraya kadar ben de senin gibi düşünüyor olabilirim ya da en azından aklımda benzer bir estetik kaygısı bulunabilir. Ama ya yazının geri kalanı? Yahu biz boşuna mı soldan sağa yazıp okuyoruz? Her satırın bir başlangıç yeri var. Hadi paragraf başlıyor diye paragrafın ilk satırını birkaç santim sağa kaydırdın diyelim. Ama yazık değil mi okuyucuya? Çünkü her satırın başlangıç yerini denk getirinceye kadar canı çıkıyor.
Belki sana şimdi şaka gibi geliyor ama durum benim için böyle. Ben böyle her satırı ortalanmış bir yazıya artık odaklanamıyorum, konsanterim soğuyor, yazıyı anlamıyorum ve gıcık oluyorum. Halbuki her satır aynı hizadan başlasa ne hoş olmaz mı? Hattâ mümkünse her satır aynı hizada bitse diyeceğim ama o teknolojiyi herkes beceremeyebiliyor. Ama en azından artık şu satırlarını ortalama lütfen!
Şakam yok, yazılarını ortalama artık!
Şakam yok, yazılarını ortalama artık!